[fanfic sherlock bbc] Just stay (sherlockXlestrade)

this แอบสปอยล์ ss4 ตอนที่ 1 นะคะ

หลังจากไม่ได้อัพบล็อคมานาน วันนี้มาอัพฟิคค่ะ… 

จากคำขอของเพื่อน.. 555 

pairing : ตำรวจนักสืบ  นักสืบตำรวจ

Rate : PG

—————————————————————————————————————————-

เชอร์ล็อคมีเหตุผลในทุกๆเรื่อง

อย่างน้อยเขาก็คิดว่าอย่างนั้นนะ

เลสเตรดคิดว่าเป็นตัวเขาเองต่างหากที่ไม่มีเหตุผล

.

แต่ทว่าตั้งแต่ตอนที่เรื่องทั้งหมดนั่นเกิดขึ้น ก็ดูเหมือนว่านายตำรวจหนุ่มจำเป็นจะต้องเรียบเรียงความคิดเสียใหม่

.

นักสืบชื่อดังแห่งลอนดอนเริ่มทำตัวเอาแต่ใจตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ข่าวคราววีรกรรมนิสัยเสียๆที่ทำไว้มีมาให้ได้ยินไม่หยุดหย่อนไม่ต่างจากแต่ก่อน

เขาหลับตาลง เท้าแขนกับโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารและแน่นอนกว่าครึ่งเป็นรายงานของเด็กโข่งที่กลับมาเอาแต่ใจคนนั้น

น่าเป็นห่วงชะมัด

เกรก เลสเตรด ไม่ได้อยากยอมรับ แต่ก็ใช่ เขารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

.

เพราะอย่างนั้น พอรู้ตัวอีกที ก็กลายเป็นว่าเขามาปรากฏตัวอยู่หน้าบ้านเลขที่ 221B เสียแล้ว

จะเข้ามาไหมจ้ะ?” มิสซิสฮัดสันถามอย่างใจดี เขาได้เพียงแต่อ้ำๆอึ้งๆ ตอบไปไม่เต็มเสียง..ครับ รบกวนด้วย ผมมาหาเชอร์ล็อคนี่เขา——–” ยังไม่ทันจบประโยคดี เสียงปืนก็ดังลั่นเสียดแก้วหูมาจากชั้นสอง เธอเลยได้แต่ตีสีหน้าเบื่อๆพูดตอบคำถามนั้นด้วยน้ำเสียงระอาเขาอยู่อย่างนั้นมาทั้งวันแล้วล่ะ

ครับ ผมจะจัดการเอง

.

ทุกอย่างเป็นไปดีกว่าที่ชายหนุ่มคาดเอาไว้ อย่างน้อยๆห้องก็ไม่รกระเกะระกะเหมือนถูกรื้อ และไม่มีกลิ่นตุๆของการทดลองประหลาดๆจากในครัว

สิ่งเดียวที่ร้ายแรงกว่าทีคาดเห็นจะเป็นเจ้าของห้องซึ่งกำลังนอนอยู่บนโซฟา

เชอร์ล็อค โฮล์มส์ คนนั้น

กับท่าทางและแววตาวาวโรจน์ เลสเตรดบอกได้ไม่เต็มปากเต็มคำเท่าไหร่นักว่านี่เป็นนักสืบคนนั้นที่เขารู้จัก เพราะถ้าจะพูดให้ถูกต้อง คงจะต้องบอกว่าเป็นคนที่เขา เคย รู้จักต่างหาก

เขาจำนัยน์ตาคู่นั้นได้ มันยังคงเป็นสีเขียวและเหลือบไปด้วยสีฟ้าประกายเมื่อกระทบแสง ดูอ่อนโยนแต่กลับฉายแวววาวโรจน์บางอย่าง

และร้าวลึกไปด้วยความเสียใจ

นักสืบหนุ่มคนนั้นขยับแขน ชี้ปืนมาทางเขา

เลสเตรดไม่ได้ขยับหนีหรือพูดดุ เขาเพียงแค่จ้องตาอีกฝ่ายกลับอย่างตรงไปตรงมา ในหัวก็พยายามตั้งสติที่หนีกระเจดกระเจิงให้กลับมาใหม่

เป็นตอนนั้นที่ความคิดชั่ววูบบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว

.

จอห์น วัตสัน กำลังดึงนายขึ้นจากเหว หรือเป็นคนผลักนายตกลงไปกันแน่?

.

เชอร์ล็อคเบ้หน้าไม่พอใจ ลุกขึ้นนั่งแล้วใช้สองมือยีหัวทั้งๆที่ข้างหนึ่งยังคงกำปืนไว้อย่างนั้น

ทำไมต้องเป็นคุณด้วยเขาพึมพำด้วยเสียงทีแหบแห้ง เหลือบตาขึ้นมองสารวัตรที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า อีกฝั่งของโต๊ะกาแฟตัวเตี้ยๆที่เต็มไปด้วยกระดาษและรูปภาพรกไปหมด

ฉันเหรอ?” เลสเตรดถามกลับฉันทำไม?”

ทำไมถึงต้องเป็นคุณที่มาเห็นผมในสภาพนี้ไง!” เสียงเขาดังขึ้นมาอีกระดับ น้ำเสียงห้วนและกระด้างเสียจนนายตำรวจผงะ

เฮ้ อย่าตะคอกใส่ฉันนะ!”

.

เชอร์ล็อคเม้มปากเเน่น ก้มหน้าลงไปมองเท้าตนเองแทน

เลสเตรดถอนหายใจเพื่อเช็คว่าเขายังคงอารมณ์เย็นอยู่อย่างเดิมก่อนจะพูดขึ้นเสียงอ่อนเหมือนพูดกับเด็กเชอร์ล็อค ฉันรู้ว่ามันแย่ แต่นายจะทำตัวอย่างนี้ไม่ได้นะ

เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมามอง อ้าปากเตรียมจะเถียง แต่พอเจอท่าทีระอากับนัยน์ตาอบอุ่นคู่นั้นก็หุบปากฉับ หันมาพูดงึมงำในลำคอแทน

อย่าใช้สายตาอย่างนั้นกับผมนะ..”

เชอร์ล็อค!” เขาดุอีกรอบ และกรอกตาไปมาเมื่ออีกฝ่ายดูจะไม่ได้สำนึกอะไร

โอเคเด็กโข่งถอนหายใจผมขอโทษ คุณห้ามผมใช้ยา และผมเครียดเกินกว่าจะจัดการกับความคิดตัวเองได้น้ำเสียงแข็งกระด้างเริ่มอ่อนลงเรื่อยๆอย่างเห็นได้ชัด และสั่นเครือจนเลสเตรดเริ่มลนลานเล็กๆ เมื่อคิดดูแล้วว่าไม่ได้เตรียมรับมือกับน้ำตาของคนตรงหน้าเลยสักวิธี

เฮ้ เฮ้เขาก้าวยาวๆอ้อมโต๊ะไปนั่งลงตรงหน้าอีกคนฉันอยู่นี่ ไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างจะโอเค

เชอร์ล็อคทิ้งตัว ซบหน้าลงบนไหล่อีกคนอย่างอ่อนล้า แค่นหัวเราะเบาๆมันเป็นคำพูดปลอบใจที่โง่เง่าที่สุดที่ผมเคยได้ยินมาฝ่ายคนตัวเล็กถอนหายใจ แต่ไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงด้วย

เพราะนั่นเป็นความอ่อนแอที่สุดที่เลสเตรดเคยเห็นจากคนตรงหน้า ตลอดที่เคยรู้จักกันมา

.

เชอร์ล็อคไม่ได้ร้องให้ ไม่มีน้ำตา ไม่แม้แต่สะอึ้น ทั้งห้องเลยเงียบกริบ

จนกระทั่งได้ยินเสียงเขา เสียงทุ้มดังขึ้นที่ข้างหูแผ่วเบา มันไม่ได้สั่นเครือแล้ว

ผมขอโทษ…”

ผมเสียพวกเขา ผมกลัวจะเสียคุณไปด้วยอีกคน ผมเลยหันปืนใส่คุณ พยายามจะปฏิเสธตัวตนไม่ให้คุณมีอิทธิพลกับความคิดผม ผมทำไม่ได้แต่ผมก็เสียคุณไปไม่ได้

ผมขอโทษ..ผมกลัวผมปกป้องคุณไว้ไม่ได้เพราะผมปกป้องแมรี่ไม่ได้

แต่จอห์นไม่ได้ทิ้งนายไปไหนในที่สุดเลสเตรดพูดขึ้นบ้างเดี๋ยวเขาก็จะกลับมา..” และฉันจะไม่มีอิทธิพลต่อความคิดนายอีก

เขาไม่กลับมา เพื่อนของผมเขาไม่กลับมาอีกแล้ว และผมเพิ่งได้รู้ความรู้สึกเมื่อเสียใครสักคนไป..เพราะฉะนั้นมีอย่างเดียวที่ผมอยากจะขอร้อง มันอาจเป็นอย่างสุดท้ายที่ผมขอร้องคุณ

.

.

อย่าไปจากผมเลย…”

Advertisements

3 thoughts on “[fanfic sherlock bbc] Just stay (sherlockXlestrade)

    1. เพิ่งเล่นเลยเพิ่งรู้ว่าต้องกด approach คอมเม้นต์ด้วย ขอโทษค่ะ
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s