[fanfic sherlock] The letter (SherlockXIrene)

Pairing : Sherlock Holmes X Irene Adler

อย่างลองภาษาใหม่ๆดูน่ะค่ะ… เลยลองแต่งแบบภาษาเวอร์ชั่นหนังสือดู

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ข้าพเจ้ายังคงลังเลใจเสมอในตอนที่กำลังเขียนต้นฉบับเล่มนี้

อย่างที่ทุกท่านทราบในการจดบันทึกส่วนตัวเกี่ยวกับ เชอร์ล็อค โฮล์มส์ และตีพิมพ์ออกมานั้น ทุกเล่มล้วนแต่เป็นคดีแปลกประหลาดและพิลึกพิลั่นอย่างถึงที่สุด ในขณะที่เรื่องที่ข้าพเจ้ากำลังนึกถึงนี้นั้น เป็นเพียงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันที่ 4 เมษายน เป็นเรื่องราวของโศกนาฏกรรมที่แสนเศร้าโดยที่รับรู้มาถึงตัวเพื่อนของข้าพเจ้า

.

สุดท้ายข้าพเจ้าจึงตัดสินใจจะตีพิมพ์ต้นฉบับเล่มนี้ โดยภาวนาว่าเธอจะรับรู้ถึงความเสียใจที่เกิดขึ้น
.
จดหมายฉบับหนึ่งมาถึงมือของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ ด้วยความกรุณาของมิสซิสฮัดสันในตอนที่เราทั้งคู่กำลังกินเช้ากันอยู่พอดี

เขาเปิดอ่านด้วยสีหน้าไม่ใคร่ดีนัก แล้วส่งต่อมาให้ข้าพเจ้าอ่านโดยที่ไร้ท่าทีกระตือรือร้นโดยสิ้นเชิง

พอรับมาอ่านข้าพเจ้าจึงเห็นว่าจดหมายฉบับนั้นส่อแววประหลาดอยู่ในตัวของมันเอง

เนื้อความในจดหมายเขียนว่า สุขสันต์คริสต์มาสต์ ด้วยลายมือบรรจง ทั้งๆที่ตอนนี้เพิ่งจะขึ้นเดือนเมษายนเพียงเท่านั้นเอง อีกทั้งชื่อผู้เขียนที่ปรากฏอยู่ท้ายจดหมายนั้นก็ฟังดูประหลาดอยู่ ข้าพเจ้าเกรงว่าจะมีเพียงแค่คนหรือสองคนในลอนดอนที่จะมีชื่อ เรย์เน่ ดาเรล อย่างที่ปรากฏไว้

“กันเกรงว่า มีใครสักคนเล่นตลกกับเราล่ะ โฮล์มส์” ข้าพเจ้าพูดขึ้น แล้วพลิกกระดาษในมือไปมา แต่ก็ไม่มีเนื้อความใดปรากฏมากไปกว่านั้น พอคิดว่าตนจะพบอะไรมากขึ้นไปอีกไม่ได้จึงส่งมันคืน

“ในทางกลับกัน วัตสันเอ๋ย นี่ส่อถึงอันตรายอย่างบรรลัย” เขาตอบ ในขณะที่ข้าพเจ้ายังคงมองไม่เห็นความเป็นจริงในข้อนั้นได้เลย

สำหรับตัวข้าพเจ้าเองนั้น ยังคงมองจดหมายนั้นเป็นเพียงข้อผิดพลาดหรือการเล่นตลกของใครบางคนไม่เห็นเป็นอื่น

“ยังไงกัน?”

“หล่อนเป็นคนฉลาดอย่างอุกฤษฏ์ หมอ, เห็นได้ชัดว่าจดหมายนี่ถูกวางแผนเอาไว้แล้ว มันเป็นคำบอกลาที่หล่อนอยากกล่าวเป็นครั้งสุดท้าย แต่ทว่าเวลานั้นกลับมาถึงอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่คาด”

ข้าพเจ้ามองนักสืบเชลยศักดิ์ด้วยความประหลาดใจอย่างถึงที่สุด

“กันยังคงมองไม่เห็นความจริงในข้อนั้น”

“ดูชื่อที่ลงท้ายจดหมายนั่นซี แกยังคงไม่เห็นรึ? อย่างเคยวัตสัน แกมองเห็นแต่ไม่ได้สังเกตมัน หล่อนใช้เกมกลสลับอักษรอย่างง่ายๆนั้นสร้างชื่อใหม่ขึ้นมา”

ข้าพเจ้าพยายามนึกตาม แต่ยังคงมองไม่เห็นภาพว่า เรย์เน่ ดาเรล จะกลายเป็นชื่ออื่นไหนได้เลย

“ไอรีน แอดเลอร์”

โฮล์มส์พูดขึ้นในที่สุด ทว่าชื่อนั้นยิ่งสร้างความประหลาดใจให้ข้าพเจ้าเข้าไปอีก

“หล่อนรอดพ้นแล้วไม่ใช่รึ? ใครต้องการลมหายใจของหล่อนกัน?”

เขาลุกขึ้นเดินไปหน้าเตาผิง หยิบกล้องไม้แล้วบรรจุด้วยยาสูบอย่างอ่อนจากฮอลันดา จุดไฟกับไม้ขีดก่อนจะกลับมานั่งที่เดิม

“ลูกค้าเก่าแก่ของเรานั่นแล วัตสัน แกต้องยอมรับเสียล่ะว่าเขาไม่ใช่คนที่จะยอมให้อะไรมาแปดเปื้อนเกียรติยศของเขาไปได้เลย พวกเขาคงได้ภาพที่ต้องการและทำลายมันลงไปแล้ว พร้อมกับชีวิตของหล่อน”

ข้าพเจ้าฟังแล้วรู้สึกสลดใจอยู่ไม่น้อย “เกียรติยศสำคัญถึงกับต้องเข่นฆ่ากันเลยรึ?”

สหายของข้าพเจ้ารับฟังก็ถอนหายใจออกมา

“สำหรับบางคนนะ วัตสัน สำคัญยิ่งกว่าตัวตนของเขาหรืออะไรทั้งมวล”

.

แล้วบางสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นก็ปรากฏสู่สายตาในวันนั้นเอง มันเป็นความเจ็บปวดที่มากล้น ข้าพเจ้าไม่เคยมองเห็นมันเลยสักครั้ง เพราะในปกติแล้ว คดีที่เกิดขึ้นทุกๆคดีนั้นเป็นความจรรโลงใจอย่างหนึ่งในแบบของเขาเอง

“แกเสียใจ” ข้าพเจ้าทัก ด้วยความเป็นห่วง

ซึ่งเขาเองก็พยักหน้ายอมรับโดยที่ไม่โกหก

“คนเราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญก็ต่อเมื่อเสียไป กันยอมรับ” เขาพูด ก่อนจะวางกล้องลงแล้วยกไวโอลินขึ้นประทับบ่า

เล่นเพลงเป็นทำนองที่แสนหวานและเพ้อฟัน

ข้าพเจ้ารับฟังด้วยความเงียบสงบ

เพราะรู้ว่าเพลงนี้เขาบรรจงเรียงร้อยดนตรีขึ้นมาเพื่อแทนตัวของ ผู้หญิงคนนั้น

.

“แด่เธอคนนั้น”

………………………………………………………..

ปล. Reine Darel

อย่างที่เชอร์ล็อคบอกค่ะ สลับมาจาก Irene Adler ลองสลับดูนะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s