[fanfiic] First met (chibigil X enkidu)

*Rewrite แล้ว*
ฟิคโครตวูบ เป็นจักรวาล Fate go ค่ะ

pairing : chibiGilgamash X enkidu

……………………………………

เสียงฝีเท้าดังก้องตามบันไดวนที่ทอดยาวลงไป.

กิลกาเมชรู้ดีถึงข้อห้ามที่ถูกย้ำนักย้ำหนา.ว่าห้องใต้ดินเป็นสถานที่ต้องห้ามเหนือสิ่งใด..

แต่ความอยากรู้อยากเห็นกำลังฉุดรั้งตัวเขาลงไป

ดำดิ่งลงไป.

.

ราวกับเวทมนต์

.

ประตูบานใหญ่ปรากฏสู่สายตาเมื่อลงมาถึงบันไดขึ้นสุดท้าย. แสงคบเพลิงที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วทำให้ทั้งห้องสว่างไสว และเป็นประกายวูบไหวอยู่ในดวงตาสีเพลิงเฉกเช่นเดียวกันของเด็กชาย. ในตอนที่เขากำลังก้าวเดินเข้าไปหาประตูบานนั้นเรื่อยๆ. หยุดลงต่อเมื่อปลายนิ้วสัมผัสลงกับมัน ลากไปตามร่องรอยการแกะสลักประณีตเหล่านั้นอย่างเชื่องช้า

กิลกาเมชรู้ดีว่ายังไม่สายเกินไปที่จะหันหลังกลับ แล้วแสร้งว่าเรื่องทั้งหมดนี่ไม่เคยเกิดขึ้นเลย.

.

พอคิดได้อย่างนั้นหัวใจของเขาดูเหมือนจะเต้นแรงขึ้นไปอีก

.

ก่อนที่เขาจะหลับตาลง แล้วผลักประตูบ้านนั้นช้าๆ. ระหว่างที่สัญญากับตนเองว่าไม่เสียใจในสิ่งที่ตนเองทำลงไป.

.

รอบห้องเต็มไปด้วยข้างของระเกะระกะ แต่สายตาของกิลกาเมชหยุดลงที่ร่างซึ่งนอนอยู่บนแท่นตรงกลางห้องก่อนที่จะได้สำรวจอะไรให้ชัดเจน.

สายตาของเขาหยุดลงแค่นั้น และไม่สามารถจะเปลี่ยนไปที่ไหนได้อีก.

.

หล่อน ให้ความคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด. ให้ความรู้สึกอย่างอบอุ่นและโอบอ้อมอารีย์ เหนือไปยิ่งกว่านั้นคือความซื่อสัตย์ที่เขาสามารถรับรู้ได้ทั้งหมดผ่านความรู้สึก.

ราวกับจิตใจของเขาเป็นของเธอ.

ความคิดของเขาเป็นของเธอ

แต่เขายังคงเป็นตัวของเขาเอง

.

กิลกาเมชไม่เข้าใจเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเลย. มันเป็นเวทมนต์ประหลาดที่ไม่เคยพบเจอ.

แต่เขารับรู้ว่านี่เป็นเรื่องดีๆ.

.

สองขาค่อยๆเดินเข้าไปใกล้อย่างช้าๆ หยุดลงข้างๆแท่นนอนแล้วก้มลงมองร่างที่นอนอยู่อย่างพิจารณา

เธอเหมือนกำลังจมลงไปสู่ห้วงนิทรา. หลับฝันถึงสิ่งดีๆที่ไม่มีวันสิ้นสุดในโลกมารยา

ดวงตาคู่นั้นจ้องมองก่อนเห็นได้ชัดถึงความไม่สมบูรณ์แบบที่ซ่อนเอาไว้ภายใต้ความสมบูรณ์แบบทุกระเบียบนิ้วเหล่านั้น.

.

เธอไม่ใช่มนุษย์.

.

เขายกมือขึ้นมาประคอง นิ้วมือ. ฝ่ามือ ความละเอียดทุกอย่างดูประณีตยิ่งกว่ารูปแกะสลัก. เป็นผลงานรังสรรค์ของพระเจ้าโดยแท้จริง.

แต่เพียงแค่กระพริบตา.

ชั่ววินาทีที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง.

.

ทุกสิ่งเมื่อครู่หายวับไปทันใด.

ทุกสัมผัส ทุกความรู้สึก.

มีความอบอุ่นของแสงแดด และกลิ่นหอมๆของดอกไม้ใบหญ้าเข้ามาแทนที่

.

หล่อนยืนอยู่ตรงหน้าเขาท่ามกลางทุ่งดอกแดฟโฟดิลที่บานสะพรั่ง มันตัดกับเรือนผมสีมรกตซึ่งยาวถึงข้อเท้าอย่างเข้ากันดี ราวกับภาพวาดของจิตรกรชั้นเอก.

.

“เจ้าเป็นใครงั้นหรือ?” เธอถามเขาเสียงนุ่ม ด้วยท่าทีประหลาดใจเล็กๆระคนกับเอ็นดูในรอยยิ้มหวาน

“กิลกาเมช” เด็กชายตอบ “อนาคตราชันย์”

ร่างเพรียวเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบอย่างนั้น

“มันออกจะเร็วไปไม่ใช่หรือที่เราจะพบกัน?”

“เร็วไป?” กิลกาเมชร้องทวนคำ “วันหนึ่งเราจะพบกันเช่นนั้นหรือ?”

.

รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่เจ้าตัวเดินเข้ามาใกล้ และย่อตัวลงให้ระดับสายตาเท่ากัน
.

“ใช่. เร็วไป”

“อนาคตไม่แน่นอน ท่านอาจารย์สอน”

มือเรียวเอื้อมมือมาสัมผัสที่ข้างแก้ม อ่อนโยน แผ่วเบา โอบอุ้มทุกความรู้สึกเอาไว้. เอ่ยตอบด้วยถ้อยคำที่ไม่ต่างจากสัญญา

“เราจะเจอกันแน่นอน”

.

“ทำไมท่านถึงมั่นใจ?”

กิลกาเมชละสายตาจากดวงตาคู่นั้นไม่ได้. มันเป็นประกายไม่ต่างจากดวงดาว และส่องสว่างให้ใจเขา.

“เพราะข้าเป็นของท่าน หนุ่มน้อย”

เสียงหวานกลั้วหัวเราะแผ่วเบา

“เอนคิดูเป็นของท่านมาตั้งแต่แรกสร้าง”

.

กิลกาเมชเอื้อมไปกอบกุมมือเรียวเอาไว้ ให้สัตย์สาบานกับตนเองอย่างเงียบเชียบในจิตใจ.

.

จงเป็นราชันย์ที่ยิ่งใหญ่ ให้สมควรกับที่มีเอนคิดู

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s